Kamila Drezno – tancerka o wielkim sercu.

Urodzona w Kielcach. Przez wiele lat związana była ze Szczecinem. Udało jej się wystąpić w III edycji popularnego programu Taniec z Gwiazdami. Obecnie prowadzi własną Akademię Tańca, niedawno otworzyła również nową siedzibę College Dance przy Świętokrzyskim Centrum Sportu, a przez życie kroczy z miłością do swojej tanecznej pasji i z szerokim uśmiechem. Z Kamilą Drezno rozmawiała Anna Jakubczak.

Anna Jakubczak – Jesteś rodowitą Kielczanką, ale długi czas swojego życia spędziłaś w Szczecinie, jak wspominasz ten okres?

Kamila Drezno – Owszem, urodziłam się w Kielcach, mieszkałam tam dwa lata, a potem z rodzicami i bratem przeniosłam się do Szczecina, gdzie spędziłam praktycznie całe swoje dzieciństwo i większość swojego życia, bo tu chodziłam do szkoły podstawowej, liceum i oczywiście na studia. To, że wyjechałam ze Szczecina nie oznacza, że nie czuję się szczecinianką, a wręcz powiem, że czuję się trochę podzielona na dwa miasta. A jak wspominam okres mieszkania w Szczecinie? Rewelacyjnie, mam bardzo dużo przyjaciół tutaj i z okolic. I właśnie przy okazji takich imprez, mogę przyjechać i spotkać się z nimi. Jest mi bardzo miło, że dużo osób przyszło tutaj specjalnie, by się ze mną zobaczyć. Jestem ogólnie bardzo otwartą osobą i utrzymuję swoje przyjaźnie, więc dla mnie jest to niesamowita radość, że mogę wracać tutaj.

A.J. – Masz swoje ulubione miejsce w Szczecinie?

K.D. – Tak, na pewną są to Jasne Błonia. To jedno z moich ulubionych miejsc, w szczególności, kiedy jest ciepło i słonecznie. Bardzo często chodziliśmy tam ze znajomymi na wagary ze studiów (śmiech). Mam z tym miejscem też wiele miłych wspomnień. I myślę, że jeszcze mogłabym wskazać Deptak Bogusława, no i oczywiście Wały Chrobrego są niezastąpione, a nawet można udać się na przejażdżkę samochodową,

A.J. – Czy według Ciebie Szczecinianie lubią tańczyć? Czy jeszcze brak im odwagi?

K.D. – Myślę, że bardzo lubią w szczególności, że o ile pamiętam w większości szkół jest gdzieś ten taniec, i jeśli chodzi o poziom dziecięcy, to uważam, że przedszkola i podstawówka bardzo są związane z tańcem. Jednak później gdzieś to często zaniechają i w wieku dorosłym trochę się krępują, by wrócić do tego wrócić, natomiast turnieje jak Pro-Am są rewelacyjnym przykładem na to, że tańczyć można w każdym wieku. Bo wiadomo dzieciaki się niczym nigdy nie stresują, mówią co myślą, robią to co chcą, a dorośli już mają te ograniczenia w głowie, dlatego myślę, że turniej jest takim przeniesieniem się do innej bajki, odstresowaniem się od życia codziennego, kiedy można wrócić na parkiet.

A.J. – Jak oceniasz poziom tegorocznych uczestników?

K.D. – Dziś jestem przede wszystkim prowadzącą, na co dzień zdarza mi się oceniać turnieje, i okiem sędziego mogę powiedzieć, że poziom jest dużo wyższy od pierwszej edycji turnieju. Niestety nie mogę porównywać z zeszłoroczną, gdyż z powodu wyjazdu nie mogłam w niej uczestniczyć, natomiast mogę powiedzieć, że od tego czasu osoby, które zaczęły tu przygodę z tańcem, zrobiły ogromny postęp.

A.J. – Wybór pewnie nie należy do najłatwiejszych?

K.D. – Na pewno nie. Tym bardziej, że oceniany jest ten student, tancerz-amator. Nie patrzymy przez pryzmat partnerów, czyli tancerzy zawodowych.

A.J. – Byłaś uczestniczką III edycji Tańca z Gwiazdami. Twoim partnerem był Paolo Cozza. Opowiesz nieco o Waszej współpracy? Dawał się we znaki jego włoski temperament?

K.D. – Oczywiście, że ma. Natomiast, jeśli chodzi o jego temperament on jest bardziej taki na wesoło, spontaniczny i to jest człowiek, który w ogóle nie ma złych dni, więc on był taką, jakby maskotką całego programu. Wszystkich wspierał, rozśmieszał, wszystkim dawał dobre rady. Tanecznie, może nie był mistrzem,ale był za to niesamowitą osobowością. A ja zawsze powtarzam, że nigdy nie zamieniłabym go na nikogo innego.

A.J. – I jeszcze na koniec powiedz w jakim stylu tańca czujesz się najlepiej?

K.D. – Moja kariera potoczyła się tak, że głównie były to tańce latynoamerykańskie. Natomiast bardzo starałam się do samego końca tańczyć również standardowe, tzw. dziesięć tańców. I to właściwie do najstarszej kategorii workowej tańczyłam 10 tańców na Mistrzostwach Polski, a później niestety okazało się, że mój partner zrezygnował i kolejny partner tańczył tylko latynoamerykańskie i trochę tak się stało, że poszłam w tą stronę. Ale do dzisiaj uczę 10 tańców i się w tym odnajduję. Kocham tańce i latynoamerykańskie i standardowe, więc moje serce jest zawsze rozdarte. Ale jak to mówię – jest tak wielkie, że pomieści wszystko.

Dziękuję za rozmowę.

Anna Jakubczak

 

Wywiad ukazał się również na stronie www.annajakubczak.wordpress.com


img_0136-e1483625842762 Kamila Drezno – Urodzona w Kielcach. Jedna z czołowych tancerek Polski w tańcu towarzyskim, posiadająca międzynarodowa klasę taneczną „S”. Wielokrotna finalistką Mistrzostw Polski w tańcach standardowych i latynoamerykańskich, reprezentantką kraju na Mistrzostwach Świata w tańcach standardowych. Dyplomowana instruktorka tańca oraz rekreacji ruchowej, trenerka między innymi Mistrzów Polski. Uczestniczka trzeciej edycji „Tańca z gwiazdami”, w której to edycji tańczyła z Paolo Cozzą. . Absolwentka socjologii zachowań ludzkich oraz psychopedagogiki. Miłośniczka psychologii.

 

 

 

 

 

 

  • Inne tego autora
  • Polecane
Anna Jakubczak Administrator
,
Anna Jakubczak vel RattyAdalan (Redaktor Naczelny) – (1994) poetka, prozatorka, publicystka, redaktor naczelna Magazynu Kulturalnego Horyzont oraz organizatorka spotkań autorskich w Książnicy Pomorskiej. Studentka dziennikarstwa i zarządzania mediami oraz studiów pisarskich na Uniwersytecie Szczecińskim. Współpracuje ze szczecińskim oddziałem Związku Literatów Polskich, Inku Szczecińskim Inkubatorem Kultury, Regionalnym Stowarzyszeniem Literacko-Artystycznym w Policach, portalem SilesiaYoung, Wydawnictwem Edgard oraz kilkoma polskimi zagranicznymi organizacjami. Swoją twórczość publikowała w wielu antologiach, zarówno w Polsce i zagranicą. Jest stałą autorką w cyklu poetyckim The Year of The Poet, wydawanym przez amerykańskie wydawnictwo Inner Child Press, kierowane przez Williama St. Petersa. Wyróżniona w II Ogólnopolskim Konkursie im. Jóżefa Bursewicza O Złotą Metaforę za wiersz Przypinka. Autorka tomu poetyckiego Ars Poetica (Londyn, 2013), w przygotowaniu kolejny tom Rozmowy nocą oraz powieść Wiatr nadziei.

Dodaj komentarz

Przeczytaj również:

Share via